Sunday Meditation· Open to Everyone

अध्याय 7, खण्ड 14

संस्कृत

Passage 127.2

स य आशां ब्रह्मेत्युपास्त आशयास्य सर्वे कामाः समृध्यन्त्यमोघा हास्याशिषो भवन्ति यावदाशाया गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति य आशां ब्रह्मेत्युपास्तेऽस्ति भगव आशाया भूय इत्याशाया वाव भूयोऽस्तीति तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ २ ॥

पदच्छेद

सःsaḥयःyaḥआशाम्āśāmब्रह्मbrahmaइतिitiउपास्तेupāsteआशयाāśayāअस्यasyaसर्वेsarveकामाःkāmāḥसमृध्यन्तिsamṛdhyantiअमोघाःamoghāḥहhaअस्यasyaआशिषःāśiṣaḥभवन्तिbhavantiयावत्yāvatआशायाःāśāyāḥगतम्gatamतत्रtatraअस्यasyaयथाकामचारःyathākāmacāraḥभवतिbhavatiयःyaḥआशाम्āśāmब्रह्मbrahmaइतिitiउपास्तेupāsteअस्तिastiभगवःbhagavaḥआशायाःāśāyāḥभूयःbhūyaḥइतिitiआशायाःāśāyāḥवावvāvaभूयःbhūyaḥअस्तिastiइतिitiतत्tatमेmeभगवान्bhagavānब्रवीतुbravītuइतिiti

अन्वय

सः यः आशाम् ब्रह्म इति उपास्ते, अस्य सर्वे कामाः आशया समृध्यन्ति; अस्य आशिषः ह अमोघाः भवन्ति । यावत् आशायाः गतम् [अस्ति], तत्र अस्य यथाकामचारः भवति—यः आशाम् ब्रह्म इति उपास्ते । [नारदः], भगवः, आशायाः भूयः अस्ति इति [पप्रच्छ] । [सनत्कुमारः], आशायाः वाव भूयः अस्ति इति [उवाच] । [नारदः], तत् मे भगवान् ब्रवीतु इति [उवाच] ।

Text settings

Paper color

Read mode

Hide menus for a clear reading page.

Sections

Passages · अध्याय 7, खण्ड 14

Read the whole section →