Shloka 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः । यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥२-७॥
पदच्छेद
कार्पण्य-दोष-उपहत-स्वभावःkārpaṇya-doṣa-upahata-svabhāvaḥपृच्छामिpṛcchāmiत्वाम्tvāmधर्म-सम्मूढ-चेताःdharma-sammūḍha-cetāḥयत्yatश्रेयःśreyaḥस्यात्syātनिश्चितम्niścitamब्रूहिbrūhiतत्tatमेmeशिष्यःśiṣyaḥतेteअहम्ahamशाधिśādhiमाम्māmत्वाम्tvāmप्रपन्नम्prapannam
अन्वय
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः धर्मसम्मूढचेताः [अहम्] त्वाम् पृच्छामि । यत् निश्चितम् श्रेयः स्यात्, तत् मे ब्रूहि । अहम् ते शिष्यः [अस्मि]; त्वाम् प्रपन्नम् माम् शाधि ।
हिन्दी अर्थ
कातरता के दोष ने मेरे स्वभाव को दबा दिया है और धर्म के विषय में मेरा विवेक उलझ गया है। मैं आपसे पूछता हूँ: जो निश्चित रूप से कल्याणकारी हो, वह मुझे बताइए। मैं आपका शिष्य हूँ; आपकी शरण आया हूँ, मुझे शिक्षा दीजिए।
English meaning
My nature is weighed down by faintheartedness, and my judgment is confused about duty. Tell me decisively what is truly good for me. I am your pupil, seeking refuge in you; instruct me.
प्रसंग
अर्जुन अब प्रश्नकर्ता से शिष्य का स्थान ग्रहण करते हैं।
सरल व्याख्या
अपनी उलझन मानना संवाद का मोड़ है: वे अपने मत की पुष्टि के बजाय कल्याण का मार्ग पूछते हैं।
Context
Arjuna now takes the position of a pupil seeking guidance.
Simple explanation
Acknowledging confusion changes the dialogue: he seeks what is good rather than merely confirmation of his position.