Sunday Meditation· Open to Everyone

अध्याय ४, ब्राह्मण ३

संस्कृत

Passage 24.5

अस्तमित आदित्ये याज्ञवल्क्य चन्द्रमस्यस्तमिते शान्तेऽग्नौ किंज्योतिरेवायं पुरुष इति । वागेवास्य ज्योतिर्भवतीति । वाचैवायं ज्योतिषास्ते पल्ययते कर्म कुरुते विपल्येति । तस्माद्वै सम्राडपि यत्र स्वः पाणिर्न विनिर्ज्ञायतेऽथ यत्र वागुच्चरत्युपैव तत्र न्येतीति । एवमेवैतद्याज्ञवल्क्य ॥ ५ ॥

पदच्छेद

अस्तमितेastamiteआदित्येādityeयाज्ञवल्क्यyājñavalkyaचन्द्रमसिcandramasiअस्तमितेastamiteशान्तेśānteअग्नौagnauकिंज्योतिःkiṃjyotiḥएवevaअयम्ayamपुरुषःpuruṣaḥइतिitiवाक्vākएवevaअस्यasyaज्योतिःjyotiḥभवतिbhavatiइतिitiवाचाvācāएवevaअयम्ayamज्योतिषाjyotiṣāआस्तेāsteपल्ययतेpalyayateकर्मkarmaकुरुतेkuruteविपल्येतिvipalyetiतस्मात्tasmātवैvaiसम्राट्samrāṭअपिapiयत्रyatraस्वःsvaḥपाणिःpāṇiḥनnaविनिर्ज्ञायतेvinirjñāyateअथathaयत्रyatraवाक्vākउच्चरतिuccaratiउपupaएवevaतत्रtatraन्येतिnyetiइतिitiएवम्evamएवevaएतत्etatयाज्ञवल्क्यyājñavalkya

अन्वय

[जनकः पप्रच्छ—] याज्ञवल्क्य, अस्तमिते आदित्ये चन्द्रमसि अस्तमिते शान्ते अग्नौ, अयम् पुरुषः किंज्योतिः एव [अस्ति] इति । [याज्ञवल्क्यः आह—] वाक् एव अस्य ज्योतिः भवति इति । अयम् वाचा एव ज्योतिषा आस्ते, पल्ययते, कर्म कुरुते, विपल्येति । सम्राट्, वै तस्मात् अपि यत्र स्वः पाणिः न विनिर्ज्ञायते, अथ यत्र वाक् उच्चरति, तत्र एव उप न्येति इति । [जनकः आह—] याज्ञवल्क्य, एतद् एवम् एव [अस्ति] ।

Text settings

Paper color

Read mode

Hide menus for a clear reading page.

Sections

Passages · अध्याय ४, ब्राह्मण ३

Read the whole section →