Sunday Meditation· Open to Everyone

अध्याय १, ब्राह्मण २

संस्कृत

Passage 2.1

नैवेह किं चनाग्र आसीत् । मृत्युनैवेदमावृतमासीदशनायया । अशनाया हि मृत्युः । तन्मनोऽकुरुतात्मन्वी स्यामिति । सोऽर्चन्नचरत् । तस्यार्चत आपोऽजायन्त । अर्चते वै मे कमभूदिति । तदेवार्क्यस्यार्कत्वम् । कं ह वा अस्मै भवति य एवमेतदर्क्यस्यार्कत्वं वेद ॥ १ ॥

पदच्छेद

नnaएवevaइहihaकिम्kimचनcanaअग्रेagreआसीत्āsītमृत्युनाmṛtyunāएवevaइदम्idamआवृतम्āvṛtamआसीत्āsītअशनाययाaśanāyayāअशनायाaśanāyāहिhiमृत्युःmṛtyuḥतत्tatमनःmanaḥअकुरुतakurutaआत्मन्वीātmanvīस्याम्syāmइतिitiसःsaḥअर्चन्arcanअचरत्acaratतस्यtasyaअर्चतःarcataḥआपःāpaḥअजायन्तajāyantaअर्चतेarcateवैvaiमेmeकम्kamअभूत्abhūtइतिitiतत्tatएवevaअर्क्यस्यarkyasyaअर्कत्वम्arkatvamकम्kamहhaवैvaiअस्मैasmaiभवतिbhavatiयःyaḥएवम्evamएतत्etatअर्क्यस्यarkyasyaअर्कत्वम्arkatvamवेदveda

अन्वय

इह अग्रे किञ्चन न एव आसीत् । इदम् मृत्युनैव अशनायया आवृतम् आसीत्; अशनाया हि मृत्युः [अस्ति] । तत् [मृत्युः] आत्मन्वी स्याम् इति मनः अकुरुत । सः अर्चन् अचरत् । तस्य अर्चतः आपः अजायन्त । अर्चते मे वै कम् अभूत् इति । तत् एव अर्क्यस्य अर्कत्वम् [अस्ति] । यः एवम् एतत् अर्क्यस्य अर्कत्वम् वेद, अस्मै कम् ह वै भवति ।

Text settings

Paper color

Read mode

Hide menus for a clear reading page.

Sections

Passages · अध्याय १, ब्राह्मण २

Read the whole section →