Shloka 11.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे । अनन्त देवेश जगन्निवास त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥११-३७॥
पदच्छेद
कस्मात्kasmātचcaतेteनnaनमेरन्nameranमहात्मन्mahātmanगरीयसेgarīyaseब्रह्मणःbrahmaṇaḥअपिapiआदिकर्त्रेādikartreअनन्तanantaदेवेशdeveśaजगन्निवासjagannivāsaत्वम्tvamअक्षरम्akṣaramसत्satअसत्asatतत्परम्tatparamयत्yat
अन्वय
महात्मन्, ब्रह्मणः अपि गरीयसे आदिकर्त्रे ते [सिद्धसङ्घाः] कस्मात् च न नमेरन्? अनन्त, देवेश, जगन्निवास, त्वम् अक्षरम् [असि]; सत् असत् [च त्वम् असि]; यत् तत्परम् [अस्ति, तत् अपि त्वम् असि] ।
हिन्दी अर्थ
महात्मन्, ब्रह्मा से भी महान आदि स्रष्टा आपको वे नमस्कार क्यों न करें? अनन्त देवेश, जगन्निवास, आप अक्षर हैं—सत्, असत् और उससे भी परे जो है, वह आप हैं।
English meaning
Great Being, why should they not bow to you, the primal creator greater even than Brahma? Infinite Lord, home of the universe, you are the imperishable: being, non-being and what lies beyond both.
प्रसंग
स्तुति आगे बढ़ती है: अर्जुन पूछता है कि आदिकर्ता को प्रणाम क्यों न किया जाए।
सरल व्याख्या
दृश्य रूप से आगे अब सत्, असत् और उनसे परे आधार की भाषा आती है।
Context
The praise continues as Arjuna asks why the original source should not be revered.
Simple explanation
The language moves beyond visible form toward being, non-being and what is beyond both.