Shloka 11.35
सञ्जय उवाच एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी । नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥११-३५॥
पदच्छेद
सञ्जयःsañjayaḥउवाचuvācaएतत्etatश्रुत्वाśrutvāवचनम्vacanamकेशवस्यkeśavasyaकृताञ्जलिःkṛtāñjaliḥवेपमानःvepamānaḥकिरीटीkirīṭīनमस्कृत्वाnamaskṛtvāभूयःbhūyaḥएवevaआहāhaकृष्णम्kṛṣṇamसगद्गदम्sagadgadamभीतभीतःbhītabhītaḥप्रणम्यpraṇamya
अन्वय
सञ्जयः उवाच-केशवस्य एतत् वचनम् श्रुत्वा कृताञ्जलिः वेपमानः भीतभीतः किरीटी प्रणम्य कृष्णम् नमस्कृत्वा भूयः एव सगद्गदम् आह ।
हिन्दी अर्थ
संजय ने कहा: केशव की यह बात सुनकर मुकुटधारी अर्जुन काँपते हुए हाथ जोड़कर झुका। अत्यन्त भयभीत होकर उसने कृष्ण को फिर प्रणाम किया और रुँधे गले से बोला।
English meaning
Sanjaya says: Hearing Keshava's words, the crowned Arjuna trembled with joined palms and bowed. Deeply afraid, he again saluted Krishna and spoke in a faltering voice.
प्रसंग
संजय बताता है कि कृष्ण का उत्तर सुनकर अर्जुन काँपते हुए फिर बोलता है।
सरल व्याख्या
उत्तर मिल जाना तत्काल भय मिट जाने के बराबर नहीं है।
Context
Sanjaya reports that Arjuna speaks again, trembling after Krishna's answer.
Simple explanation
Receiving an answer does not mean that fear immediately disappears.