Shloka 11.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् । पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता- द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम् ॥११-१७॥
पदच्छेद
किरीटिनम्kirīṭinamगदिनम्gadinamचक्रिणम्cakriṇamचcaतेजोराशिम्tejorāśimसर्वतःsarvataḥदीप्तिमन्तम्dīptimantamपश्यामिpaśyāmiत्वाम्tvāmदुर्निरीक्ष्यम्durnirīkṣyamसमन्तात्samantātदीप्त-अनल-अर्क-द्युतिम्dīpta-anala-arka-dyutimअप्रमेयम्aprameyam
अन्वय
त्वाम् किरीटिनम् गदिनम् चक्रिणम् च तेजोराशिम् सर्वतः दीप्तिमन्तम् समन्तात् दुर्निरीक्ष्यम् दीप्तानलार्कद्युतिम् अप्रमेयम् पश्यामि ।
हिन्दी अर्थ
मैं आपको मुकुट, गदा और चक्र धारण किए, चारों ओर चमकते तेज के पुंज के रूप में देखता हूँ। अग्नि और सूर्य जैसे प्रखर, आप देखने में कठिन और माप से परे हैं।
English meaning
I see you crowned, bearing mace and discus, a mass of radiance shining on every side. Blazing like fire and sun, you are hard to gaze upon and beyond measure.
प्रसंग
अर्जुन मुकुट और आयुध पहचानता है, पर दीप्ति को देख पाना कठिन बताता है।
सरल व्याख्या
परिचित चिह्न और अपरिमेय तेज साथ आते हैं; पहचान होने पर भी दृश्य सीमित नहीं होता।
Context
Arjuna recognizes crown and weapons, yet finds the radiance difficult to behold.
Simple explanation
Familiar emblems coexist with immeasurable brilliance; recognition does not make the vision manageable.