Shloka 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य- मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् । पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥११-१९॥
पदच्छेद
अनादिमध्यान्तम्anādimadhyāntamअनन्तवीर्यम्anantavīryamअनन्तबाहुम्anantabāhumशशि-सूर्य-नेत्रम्śaśi-sūrya-netramपश्यामिpaśyāmiत्वाम्tvāmदीप्त-हुताश-वक्त्रम्dīpta-hutāśa-vaktramस्वतेजसाsvatejasāविश्वम्viśvamइदम्idamतपन्तम्tapantam
अन्वय
त्वाम् अनादिमध्यान्तम् अनन्तवीर्यम् अनन्तबाहुम् शशिसूर्यनेत्रम् दीप्तहुताशवक्त्रम् स्वतेजसा इदम् विश्वम् तपन्तम् पश्यामि ।
हिन्दी अर्थ
मैं आपको आदि, मध्य और अन्त से रहित, असीम सामर्थ्य और अनगिनत भुजाओं वाला देखता हूँ। चन्द्र और सूर्य आपके नेत्र हैं, मुख प्रज्वलित अग्नि है; अपने तेज से आप समस्त विश्व को तपा रहे हैं।
English meaning
I see you without beginning, middle or end, with boundless power and countless arms. Moon and sun are your eyes, blazing fire your mouth; your own radiance heats the whole universe.
प्रसंग
अर्जुन फिर विराट दृश्य पर लौटता है, जिसमें सूर्य-चंद्र नेत्र और अग्निमय मुख हैं।
सरल व्याख्या
अब प्रकाश के साथ जगत को तपाने वाली शक्ति भी प्रमुख होती है।
Context
Arjuna returns to the immense vision, with sun and moon as eyes and fire in its mouth.
Simple explanation
Alongside light, the power that scorches the world now comes into focus.