Shloka 11.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया । त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥११-२॥
पदच्छेद
भवाप्ययौbhavāpyayauहिhiभूतानाम्bhūtānāmश्रुतौśrutauविस्तरशःvistaraśaḥमयाmayāत्वत्तःtvattaḥकमलपत्राक्षkamalapatrākṣaमाहात्म्यम्māhātmyamअपिapiचcaअव्ययम्avyayam
अन्वय
कमलपत्राक्ष, हि भूतानाम् भवाप्ययौ त्वत्तः विस्तरशः मया श्रुतौ [स्तः]; अव्ययम् माहात्म्यम् अपि च [श्रुतम् अस्ति] ।
हिन्दी अर्थ
कमलपत्र जैसे नेत्रों वाले, मैंने आपसे प्राणियों की उत्पत्ति और लय विस्तार से सुने हैं, और आपकी अविनाशी महिमा भी सुनी है।
English meaning
Lotus-eyed one, I have heard from you in detail how beings arise and pass away, and have also heard of your unfading greatness.
प्रसंग
अर्जुन पिछले उपदेश के दो विषय याद करता है: प्राणियों की उत्पत्ति-विलय और ईश्वर की महिमा।
सरल व्याख्या
वह पहले सुने ज्ञान को स्वीकार करके ही नए दर्शन की मांग रखता है।
Context
Arjuna recalls two themes of the preceding teaching: the arising and passing of beings, and divine greatness.
Simple explanation
He acknowledges what he has heard before asking for a new kind of vision.