Shloka 11.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् । दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥११-२४॥
पदच्छेद
नभःस्पृशम्nabhaḥspṛśamदीप्तम्dīptamअनेकवर्णम्anekavarṇamव्यात्ताननम्vyāttānanamदीप्त-विशाल-नेत्रम्dīpta-viśāla-netramदृष्ट्वाdṛṣṭvāहिhiत्वाम्tvāmप्रव्यथित-अन्तरात्माpravyathita-antarātmāधृतिम्dhṛtimनnaविन्दामिvindāmiशमम्śamamचcaविष्णोviṣṇo
अन्वय
विष्णो, हि त्वाम् नभःस्पृशम् दीप्तम् अनेकवर्णम् व्यात्ताननम् दीप्तविशालनेत्रम् दृष्ट्वा प्रव्यथितान्तरात्मा [सन्] धृतिम् शमम् च न विन्दामि ।
हिन्दी अर्थ
विष्णु, आकाश को छूते, अनेक रंगों से दमकते, खुले मुखों और बड़ी प्रज्वलित आँखों वाले आपको देखकर मेरा अन्तर काँप रहा है। मुझे न धैर्य मिल रहा है, न शान्ति।
English meaning
Vishnu, seeing you reach the sky, ablaze in many colours, with open mouths and immense burning eyes, I tremble within and can find neither steadiness nor peace.
प्रसंग
अर्जुन आकाश छूते रूप को देखकर अपने धैर्य और शांति के खोने की बात कहता है।
सरल व्याख्या
वह भय छिपाता नहीं; संवाद में अपनी सीमा स्वीकार करता है।
Context
Seeing the sky-reaching form, Arjuna speaks of losing his steadiness and peace.
Simple explanation
He does not hide his fear, but acknowledges his limits within the dialogue.