Sunday Meditation· Open to Everyone

अध्याय ६, ब्राह्मण २

संस्कृत

Passage 44.3

अथैनं वसत्योपमन्त्रयां चक्रे । अनादृत्य वसतिं कुमारः प्रदुद्राव । स आजगाम पितरम् । तं होवाच इति वाव किल नो भवान् पुरानुशिष्टानवोच इति । कथं सुमेध इति । पञ्च मा प्रश्नान् राजन्यबन्धुरप्राक्षीत् । ततो नैकं चन वेदेति । कतमे त इति । इम इति ह प्रतीकान्युदाजहार ॥ ३ ॥

पदच्छेद

अथathaएनम्enamवसत्याvasatyāउपमन्त्रयाम्upamantrayāmचक्रेcakreअनादृत्यanādṛtyaवसतिम्vasatimकुमारःkumāraḥप्रदुद्रावpradudrāvaसःsaḥआजगामājagāmaपितरम्pitaramतम्tamहhaउवाचuvācaइतिitiवावvāvaकिलkilaनःnaḥभवान्bhavānपुराpurāअनुशिष्टान्anuśiṣṭānअवोचःavocaḥइतिitiकथम्kathamसुमेधःsumedhaḥइतिitiपञ्चpañcaमाmāप्रश्नान्praśnānराजन्यबन्धुःrājanyabandhuḥअप्राक्षीत्aprākṣītततःtataḥनnaएकम्ekamचनcanaवेदvedaइतिitiकतमेkatameतेteइतिitiइमेimeइतिitiहhaप्रतीकानिpratīkāniउदाजहारudājahāra

अन्वय

अथ [राजा] एनम् वसत्या उपमन्त्रयाम् चक्रे । कुमारः वसतिम् अनादृत्य प्रदुद्राव । सः पितरम् आजगाम । [सः] तम् ह, इति वाव किल भवान् नः पुरा अनुशिष्टान् अवोचः इति उवाच । [पिता], सुमेधः, कथम् इति [पप्रच्छ] । [पुत्रः], राजन्यबन्धुः मा पञ्च प्रश्नान् अप्राक्षीत्; ततः एकम् चन न वेद इति [उवाच] । [पिता], ते कतमे इति [पप्रच्छ] । [पुत्रः], इमे इति ह प्रतीकानि उदाजहार ।

Text settings

Paper color

Read mode

Hide menus for a clear reading page.

Sections

Passages · अध्याय ६, ब्राह्मण २

Read the whole section →