Passage 19.1
अथैनमुद्दालक आरुणिः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच । मद्रेष्ववसाम पतञ्चलस्य काप्यस्य गृहेषु यज्ञमधीयानाः । तस्यासीद्भार्या गन्धर्वगृहीता । तमपृच्छाम कोऽसीति । सोऽब्रवीत्कबन्ध आथर्वण इति । सोऽब्रवीत्पतञ्चलं काप्यं याज्ञिकांश्च वेत्थ नु त्वं काप्य तत्सूत्रं यस्मिन्नयं च लोकः परश्च लोकः सर्वाणि च भूतानि संदृब्धानि भवन्तीति । सोऽब्रवीत्पतञ्चलः काप्यो नाहं तद्भगवन् वेदेति । सोऽब्रवीत्पतञ्चलं काप्यं याज्ञिकांश्च । वेत्थ नु त्वं काप्य तमन्तर्यामिणं य इमं च लोकं परं च लोकं सर्वाणि च भूतान्यन्तरो यमयति । सोऽब्रवीत्पतञ्चलः काप्यो नाहं तं भगवन् वेदेति । सोऽब्रवीत्पतञ्चलं काप्यं याज्ञिकांश्च । यो वै तत्काप्य सूत्रं विद्यात्तं चान्तर्यामिणमिति स ब्रह्मवित्स लोकवित्स देववित्स वेदवित्स आत्मवित्स सर्ववित् । इति तेभ्योऽब्रवीत् । तदहं वेद । तच्चेत्त्वं याज्ञवल्क्य सूत्रमविद्वांस्तं चान्तर्यामिणं ब्रह्मगवीरुदजसे मूर्धा ते विपतिष्यति । वेद वा अहं गौतम तत्सूत्रं तं चान्तर्यामिणमिति । यो वा इदं कश्च ब्रूयाद्वेद वेदेति यथा वेत्थ तथा ब्रूहीति ॥ १ ॥
पदच्छेद
अन्वय
अथ आरुणिः उद्दालकः एनम् पप्रच्छ । [सः] ह उवाच—याज्ञवल्क्य, [वयम्] यज्ञम् अधीयानाः मद्रेषु काप्यस्य पतञ्चलस्य गृहेषु अवसाम । तस्य गन्धर्वगृहीता भार्या आसीत् । [वयम्] तम् अपृच्छाम—कः असि इति । सः अब्रवीत्—कबन्धः आथर्वणः [अस्मि] इति । सः काप्यम् पतञ्चलम् याज्ञिकान् च अब्रवीत्—काप्य, यस्मिन् अयम् च लोकः परः च लोकः सर्वाणि च भूतानि संदृब्धानि भवन्ति, तत् सूत्रम् त्वम् नु वेत्थ इति । काप्यः पतञ्चलः सः अब्रवीत्—भगवन्, अहम् तत् न वेद इति । सः काप्यम् पतञ्चलम् याज्ञिकान् च अब्रवीत्—काप्य, यः अन्तरः इमम् च लोकम् परम् च लोकम् सर्वाणि च भूतानि यमयति, तम् अन्तर्यामिणम् त्वम् नु वेत्थ । काप्यः पतञ्चलः सः अब्रवीत्—भगवन्, अहम् तम् न वेद इति । सः काप्यम् पतञ्चलम् याज्ञिकान् च अब्रवीत्—काप्य, वै यः तत् सूत्रम् तम् च अन्तर्यामिणम् विद्यात् इति, सः ब्रह्मवित् [अस्ति], सः लोकवित् [अस्ति], सः देववित् [अस्ति], सः वेदवित् [अस्ति], सः आत्मवित् [अस्ति], सः सर्ववित् [अस्ति] । इति तेभ्यः अब्रवीत् । [उद्दालकः आह—] अहम् तत् वेद । याज्ञवल्क्य, चेत् त्वम् तत् सूत्रम् तम् च अन्तर्यामिणम् अविद्वान् ब्रह्मगवीः उदजसे, ते मूर्धा विपतिष्यति । [याज्ञवल्क्यः आह—] गौतम, वा अहम् तत् सूत्रम् तम् च अन्तर्यामिणम् वेद इति । [उद्दालकः आह—] यः वा कः च इदम् वेद वेद इति ब्रूयात्; यथा वेत्थ तथा ब्रूहि इति ।
हिन्दी अर्थ
तब उद्दालक आरुणि ने पूछा: याज्ञवल्क्य, हम यज्ञविद्या पढ़ते हुए मद्र देश में पतञ्चल काप्य के घर रहते थे। उनकी पत्नी गन्धर्व से आविष्ट थी। हमने उससे पूछा: तुम कौन हो? उसने कहा: मैं कबन्ध आथर्वण हूँ। उसने पतञ्चल काप्य और याज्ञिकों से पूछा: काप्य, क्या तुम वह सूत्र जानते हो जिसमें यह लोक, परलोक और सभी प्राणी जुड़े हुए हैं? पतञ्चल ने कहा: भगवन्, मैं उसे नहीं जानता। उसने फिर पूछा: क्या तुम उस अन्तर्यामी को जानते हो जो इस लोक, परलोक और सभी प्राणियों को भीतर से नियन्त्रित करता है? पतञ्चल ने कहा: मैं उसे नहीं जानता। उसने कहा: काप्य, जो उस सूत्र और अन्तर्यामी को जानता है, वही ब्रह्मज्ञ, लोकज्ञ, देवज्ञ, वेदज्ञ, आत्मज्ञ और सर्वज्ञ है। उसने उनसे ऐसा कहा। वह मैं जानता हूँ। याज्ञवल्क्य, यदि तुम उस सूत्र और अन्तर्यामी को जाने बिना ब्रह्मज्ञान के पुरस्कार की गायें ले जाते हो, तो तुम्हारा सिर गिर पड़ेगा। याज्ञवल्क्य ने कहा: गौतम, मैं उस सूत्र और अन्तर्यामी को जानता हूँ। उद्दालक ने कहा: कोई भी कह सकता है, मैं जानता हूँ, मैं जानता हूँ; जैसा जानते हो, वैसा बताओ।
English meaning
Then Uddalaka Aruni asked, “Yajnavalkya, while studying sacrifice we lived in the Madra country at Patanchala Kapya’s house. His wife was possessed by a gandharva. We asked the being, ‘Who are you?’ It replied, ‘Kabandha Atharvana.’ It asked Patanchala and the ritual students, ‘Kapya, do you know the thread by which this world, the other world and all beings are held together?’ Patanchala said, ‘Revered one, I do not.’ It then asked, ‘Do you know the inner ruler who governs this world, the other world and all beings from within?’ Patanchala again said, ‘I do not.’ It told them, ‘Whoever knows that thread and that inner ruler knows brahman, worlds, gods, the Veda, the Self and everything.’ I know that teaching. If you, Yajnavalkya, take the cows awarded for knowledge of brahman without knowing that thread and inner ruler, your head will fall off.” “Gautama, I do know the thread and inner ruler.” “Anyone can say, ‘I know, I know.’ State it as you know it.”
व्याख्या
कथा में पत्नी का गन्धर्व-आवेश और सिर गिरने की चेतावनी प्राचीन धार्मिक वाद की भाषा हैं। गौतम उद्दालक का गोत्र-संबोधन है। केवल ज्ञान का दावा पर्याप्त न मानकर उसका विवेचन माँगा जाता है।
Explanation
The possession account and head-falling warning belong to the ancient religious debate. Gautama is a lineage-address for Uddalaka. A claim to knowledge is challenged to make its content explicit.
संदर्भ
उद्दालक सूत्र और अन्तर्यामी, दो जुड़े हुए विषयों की परीक्षा लेते हैं।
Context
Uddalaka tests two related teachings: the binding thread and the inner ruler.