Sunday Meditation· Open to Everyone

अध्याय ५, ब्राह्मण २

संस्कृत

Passage 29.1

त्रयाः प्राजापत्याः प्रजापतौ पितरि ब्रह्मचर्यमूषुः । देवा मनुष्या असुराः । उषित्वा ब्रह्मचर्यं देवा ऊचुर्ब्रवीतु नो भवानिति । तेभ्यो हैतदक्षरमुवाच द इति । व्यज्ञासिष्टा३ इति । व्यज्ञासिष्मेति होचुः । दाम्यतेति न आत्थेति । ओमिति होवाच व्यज्ञासिष्टेति ॥ १ ॥

पदच्छेद

त्रयाःtrayāḥप्राजापत्याःprājāpatyāḥप्रजापतौprajāpatauपितरिpitariब्रह्मचर्यम्brahmacaryamऊषुःūṣuḥदेवाःdevāḥमनुष्याःmanuṣyāḥअसुराःasurāḥउषित्वाuṣitvāब्रह्मचर्यम्brahmacaryamदेवाःdevāḥऊचुःūcuḥब्रवीतुbravītuनःnaḥभवान्bhavānइतिitiतेभ्यःtebhyaḥहhaएतत्etatअक्षरम्akṣaramउवाचuvācaदdaइतिitiव्यज्ञासिष्टा३vyajñāsiṣṭā3इतिitiव्यज्ञासिष्मvyajñāsiṣmaइतिitiहhaऊचुःūcuḥदाम्यतdāmyataइतिitiनःnaḥआत्थātthaइतिitiओम्omइतिitiहhaउवाचuvācaव्यज्ञासिष्टvyajñāsiṣṭaइतिiti

अन्वय

त्रयाः प्राजापत्याः—देवाः मनुष्याः असुराः—प्रजापतौ पितरि ब्रह्मचर्यम् ऊषुः । ब्रह्मचर्यम् उषित्वा देवाः, भवान् नः ब्रवीतु इति ऊचुः । [प्रजापतिः] तेभ्यः ह एतत् अक्षरम् द इति उवाच; व्यज्ञासिष्टा३ इति [पप्रच्छ] । [देवाः], व्यज्ञासिष्म इति ह ऊचुः; दाम्यत इति नः आत्थ इति [ऊचुः] । [सः], ओम् इति ह उवाच; व्यज्ञासिष्ट इति [उवाच] ।

Passage 29.2

अथ हैनं मनुष्या ऊचुर्ब्रवीतु नो भवानिति । तेभ्यो हैतदेवाक्षरमुवाच द इति । व्यज्ञासिष्टा३ इति । व्यज्ञासिष्मेति होचुः । दत्तेति न आत्थेति । ओमिति होवाच व्यज्ञासिष्टेति ॥ २ ॥

पदच्छेद

अथathaहhaएनम्enamमनुष्याःmanuṣyāḥऊचुःūcuḥब्रवीतुbravītuनःnaḥभवान्bhavānइतिitiतेभ्यःtebhyaḥहhaएतत्etatएवevaअक्षरम्akṣaramउवाचuvācaदdaइतिitiव्यज्ञासिष्टा३vyajñāsiṣṭā3इतिitiव्यज्ञासिष्मvyajñāsiṣmaइतिitiहhaऊचुःūcuḥदत्तdattaइतिitiनःnaḥआत्थātthaइतिitiओम्omइतिitiहhaउवाचuvācaव्यज्ञासिष्टvyajñāsiṣṭaइतिiti

अन्वय

अथ ह मनुष्याः एनम्, भवान् नः ब्रवीतु इति ऊचुः । [सः] तेभ्यः ह एतत् एव अक्षरम् द इति उवाच; व्यज्ञासिष्टा३ इति [पप्रच्छ] । [मनुष्याः], व्यज्ञासिष्म इति ह ऊचुः; दत्त इति नः आत्थ इति [ऊचुः] । [सः], ओम् इति ह उवाच; व्यज्ञासिष्ट इति [उवाच] ।

Passage 29.3

अथ हैनमसुरा ऊचुर्ब्रवीतु नो भवानिति । तेभ्यो हैतदेवाक्षरमुवाच द इति । व्यज्ञासिष्टा३ इति । व्यज्ञासिष्मेति होचुः । दयध्वमिति न आत्थेति । ओमिति होवाच व्यज्ञासिष्टेति । तदेतदेवैषा दैवी वागनुवदति स्तनयित्नुर्द द द इति । दम्यत दत्त दयध्वमिति । तदेतत्त्रयं शिक्षेद्दमं दानं दयामिति ॥ ३ ॥

पदच्छेद

अथathaहhaएनम्enamअसुराःasurāḥऊचुःūcuḥब्रवीतुbravītuनःnaḥभवान्bhavānइतिitiतेभ्यःtebhyaḥहhaएतत्etatएवevaअक्षरम्akṣaramउवाचuvācaदdaइतिitiव्यज्ञासिष्टा३vyajñāsiṣṭā3इतिitiव्यज्ञासिष्मvyajñāsiṣmaइतिitiहhaऊचुःūcuḥदयध्वम्dayadhvamइतिitiनःnaḥआत्थātthaइतिitiओम्omइतिitiहhaउवाचuvācaव्यज्ञासिष्टvyajñāsiṣṭaइतिitiतत्tatएतत्etatएवevaएषाeṣāदैवीdaivīवाक्vākअनुवदतिanuvadatiस्तनयित्नुःstanayitnuḥदdaदdaदdaइतिitiदम्यतdamyataदत्तdattaदयध्वम्dayadhvamइतिitiतत्tatएतत्etatत्रयम्trayamशिक्षेत्śikṣetदमम्damamदानम्dānamदयाम्dayāmइतिiti

अन्वय

अथ ह असुराः एनम्, भवान् नः ब्रवीतु इति ऊचुः । [सः] तेभ्यः ह एतत् एव अक्षरम् द इति उवाच; व्यज्ञासिष्टा३ इति [पप्रच्छ] । [असुराः], व्यज्ञासिष्म इति ह ऊचुः; दयध्वम् इति नः आत्थ इति [ऊचुः] । [सः], ओम् इति ह उवाच; व्यज्ञासिष्ट इति [उवाच] । तत् एतत् एव एषा दैवी वाक् स्तनयित्नुः अनुवदति—द, द, द इति; दम्यत, दत्त, दयध्वम् इति । तत् एतत् त्रयम् शिक्षेत्—दमम्, दानम्, दयाम् इति ।

Text settings

Paper color

Read mode

Hide menus for a clear reading page.

Sections

Passages · अध्याय ५, ब्राह्मण २

Read the whole section →