Bhagavad Gita · Chapter 5

Shloka 5.1

अर्जुन उवाच संन्यासं कर्मणां कृष्ण पुनर्योगं च शंससि । यच्छ्रेय एतयोरेकं तन्मे ब्रूहि सुनिश्चितम् ॥५-१॥

पदच्छेद

अर्जुनःarjunaḥउवाचuvācaसंन्यासम्saṃnyāsamकर्मणाम्karmaṇāmकृष्णkṛṣṇaपुनःpunaḥयोगम्yogamचcaशंससिśaṃsasiयत्yatश्रेयःśreyaḥएतयोःetayoḥएकम्ekamतत्tatमेmeब्रूहिbrūhiसुनिश्चितम्suniścitam

अन्वय

अर्जुनः उवाच-कृष्ण, कर्मणाम् संन्यासम् पुनः योगम् च शंससि । एतयोः एकम् यत् सुनिश्चितम् श्रेयः [अस्ति], तत् मे ब्रूहि ।

Shloka 5.2

संन्यासः कर्मयोगश्च निःश्रेयसकरावुभौ । तयोस्तु कर्मसंन्यासात्कर्मयोगो विशिष्यते ॥५-२॥

पदच्छेद

संन्यासःsaṃnyāsaḥकर्म-योगःkarma-yogaḥचcaनिःश्रेयस-करौniḥśreyasa-karauउभौubhauतयोःtayoḥतुtuकर्म-संन्यासात्karma-saṃnyāsātकर्म-योगःkarma-yogaḥविशिष्यतेviśiṣyate

अन्वय

संन्यासः कर्मयोगः च उभौ निःश्रेयसकरौ [स्तः] । तयोः तु कर्मसंन्यासात् कर्मयोगः विशिष्यते ।

Shloka 5.3

ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति । निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥५-३॥

पदच्छेद

ज्ञेयःjñeyaḥसःsaḥनित्य-संन्यासीnitya-saṃnyāsīयःyaḥनnaद्वेष्टिdveṣṭiनnaकाङ्क्षतिkāṅkṣatiनिर्द्वन्द्वःnirdvandvaḥहिhiमहाबाहोmahābāhoसुखम्sukhamबन्धात्bandhātप्रमुच्यतेpramucyate

अन्वय

यः न द्वेष्टि, न काङ्क्षति, सः नित्यसंन्यासी ज्ञेयः [अस्ति] । हि महाबाहो, निर्द्वन्द्वः [जनः] सुखम् बन्धात् प्रमुच्यते ।

Shloka 5.4

सांख्ययोगौ पृथग्बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः । एकमप्यास्थितः सम्यगुभयोर्विन्दते फलम् ॥५-४॥

पदच्छेद

सांख्य-योगौsāṃkhya-yogauपृथक्pṛthakबालाःbālāḥप्रवदन्तिpravadantiनnaपण्डिताःpaṇḍitāḥएकम्ekamअपिapiआस्थितःāsthitaḥसम्यक्samyakउभयोःubhayoḥविन्दतेvindateफलम्phalam

अन्वय

बालाः सांख्ययोगौ पृथक् प्रवदन्ति, पण्डिताः न [प्रवदन्ति] । एकम् अपि सम्यक् आस्थितः [जनः] उभयोः फलम् विन्दते ।

Shloka 5.5

यत्सांख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते । एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥५-५॥

पदच्छेद

यत्yatसांख्यैःsāṃkhyaiḥप्राप्यतेprāpyateस्थानम्sthānamतत्tatयोगैःyogaiḥअपिapiगम्यतेgamyateएकम्ekamसांख्यम्sāṃkhyamचcaयोगम्yogamचcaयःyaḥपश्यतिpaśyatiसःsaḥपश्यतिpaśyati

अन्वय

यत् स्थानम् सांख्यैः प्राप्यते, तत् योगैः अपि गम्यते । यः सांख्यम् च योगम् च एकम् पश्यति, सः पश्यति ।

Shloka 5.6

संन्यासस्तु महाबाहो दुःखमाप्तुमयोगतः । योगयुक्तो मुनिर्ब्रह्म नचिरेणाधिगच्छति ॥५-६॥

पदच्छेद

संन्यासःsaṃnyāsaḥतुtuमहाबाहोmahābāhoदुःखम्duḥkhamआप्तुम्āptumअयोगतःayogataḥयोग-युक्तःyoga-yuktaḥमुनिःmuniḥब्रह्मbrahmaनnaचिरेणcireṇaअधिगच्छतिadhigacchati

अन्वय

महाबाहो, संन्यासः तु अयोगतः आप्तुम् दुःखम् [अस्ति] । योगयुक्तः मुनिः न चिरेण ब्रह्म अधिगच्छति ।

Shloka 5.7

योगयुक्तो विशुद्धात्मा विजितात्मा जितेन्द्रियः । सर्वभूतात्मभूतात्मा कुर्वन्नपि न लिप्यते ॥५-७॥

पदच्छेद

योग-युक्तःyoga-yuktaḥविशुद्धात्माviśuddhātmāविजितात्माvijitātmāजित-इन्द्रियःjita-indriyaḥसर्व-भूत-आत्म-भूत-आत्माsarva-bhūta-ātma-bhūta-ātmāकुर्वन्kurvanअपिapiनnaलिप्यतेlipyate

अन्वय

योगयुक्तः विशुद्धात्मा विजितात्मा जितेन्द्रियः सर्वभूतात्मभूतात्मा [जनः] कुर्वन् अपि न लिप्यते ।

Shloka 5.8

नैव किंचित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् । पश्यञ्शृण्वन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्‌गच्छन्स्वपञ्श्वसन् ॥५-८॥

पदच्छेद

नnaएवevaकिंचित्kiṃcitकरोमिkaromiइतिitiयुक्तःyuktaḥमन्येतmanyetaतत्त्व-वित्tattva-vitपश्यन्paśyanशृण्वन्śṛṇvanस्पृशन्spṛśanजिघ्रन्jighranअश्नन्aśnanगच्छन्gacchanस्वपन्svapanश्वसन्śvasan

अन्वय

तत्त्ववित् युक्तः [जनः] पश्यन् शृण्वन् स्पृशन् जिघ्रन् अश्नन् गच्छन् स्वपन् श्वसन्, [इन्द्रियाणि इन्द्रियार्थेषु वर्तन्ते इति धारयन्], अहम् किञ्चित् न एव करोमि इति मन्येत ।

Shloka 5.9

प्रलपन्विसृजन्गृह्णन्नुन्मिषन्निमिषन्नपि । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेषु वर्तन्त इति धारयन् ॥५-९॥

पदच्छेद

प्रलपन्pralapanविसृजन्visṛjanगृह्णन्gṛhṇanउन्मिषन्unmiṣanनिमिषन्nimiṣanअपिapiइन्द्रियाणिindriyāṇiइन्द्रिय-अर्थेषुindriya-artheṣuवर्तन्तेvartanteइतिitiधारयन्dhārayan

अन्वय

प्रलपन् विसृजन् गृह्णन् उन्मिषन् निमिषन् अपि, इन्द्रियाणि इन्द्रियार्थेषु वर्तन्ते इति धारयन् [तत्त्ववित् युक्तः अहम् किञ्चित् न एव करोमि इति मन्येत] ।

Shloka 5.10

ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति यः । लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥५-१०॥

पदच्छेद

ब्रह्मणिbrahmaṇiआधायādhāyaकर्माणिkarmāṇiसङ्गम्saṅgamत्यक्त्वाtyaktvāकरोतिkarotiयःyaḥलिप्यतेlipyateनnaसःsaḥपापेनpāpenaपद्म-पत्रम्padma-patramइवivaअम्भसाambhasā

अन्वय

यः ब्रह्मणि कर्माणि आधाय सङ्गम् त्यक्त्वा करोति, सः पापेन न लिप्यते, अम्भसा पद्मपत्रम् इव ।

Shloka 5.11

कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैरिन्द्रियैरपि । योगिनः कर्म कुर्वन्ति सङ्गं त्यक्त्वात्मशुद्धये ॥५-११॥

पदच्छेद

कायेनkāyenaमनसाmanasāबुद्ध्याbuddhyāकेवलैःkevalaiḥइन्द्रियैःindriyaiḥअपिapiयोगिनःyoginaḥकर्मkarmaकुर्वन्तिkurvantiसङ्गम्saṅgamत्यक्त्वाtyaktvāआत्म-शुद्धयेātma-śuddhaye

अन्वय

योगिनः सङ्गम् त्यक्त्वा आत्मशुद्धये कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैः इन्द्रियैः अपि कर्म कुर्वन्ति ।

Shloka 5.12

युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् । अयुक्तः कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥५-१२॥

पदच्छेद

युक्तःyuktaḥकर्म-फलम्karma-phalamत्यक्त्वाtyaktvāशान्तिम्śāntimआप्नोतिāpnotiनैष्ठिकीम्naiṣṭhikīmअयुक्तःayuktaḥकाम-कारेणkāma-kāreṇaफलेphaleसक्तःsaktaḥनिबध्यतेnibadhyate

अन्वय

युक्तः कर्मफलम् त्यक्त्वा नैष्ठिकीम् शान्तिम् आप्नोति । अयुक्तः कामकारेण फले सक्तः [सन्] निबध्यते ।

Shloka 5.13

सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते सुखं वशी । नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन् ॥५-१३॥

पदच्छेद

सर्व-कर्माणिsarva-karmāṇiमनसाmanasāसंन्यस्यsaṃnyasyaआस्तेāsteसुखम्sukhamवशीvaśīनव-द्वारेnava-dvāreपुरेpureदेहीdehīनnaएवevaकुर्वन्kurvanनnaकारयन्kārayan

अन्वय

वशी देही मनसा सर्वकर्माणि संन्यस्य नवद्वारे पुरे सुखम् आस्ते, न एव कुर्वन्, न कारयन् ।

Shloka 5.14

न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः । न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते ॥५-१४॥

पदच्छेद

नnaकर्तृत्वम्kartṛtvamनnaकर्माणिkarmāṇiलोकस्यlokasyaसृजतिsṛjatiप्रभुःprabhuḥनnaकर्म-फल-संयोगम्karma-phala-saṃyogamस्वभावःsvabhāvaḥतुtuप्रवर्ततेpravartate

अन्वय

प्रभुः लोकस्य कर्तृत्वम् न सृजति, कर्माणि न [सृजति], कर्मफलसंयोगम् न [सृजति] । स्वभावः तु प्रवर्तते ।

Shloka 5.15

नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः । अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः ॥५-१५॥

पदच्छेद

नnaआदत्तेādatteकस्यचित्kasyacitपापम्pāpamनnaचcaएवevaसुकृतम्sukṛtamविभुःvibhuḥअज्ञानेनajñānenaआवृतम्āvṛtamज्ञानम्jñānamतेनtenaमुह्यन्तिmuhyantiजन्तवःjantavaḥ

अन्वय

विभुः कस्यचित् पापम् न आदत्ते, सुकृतम् च न एव [आदत्ते] । ज्ञानम् अज्ञानेन आवृतम् [अस्ति]; तेन जन्तवः मुह्यन्ति ।

Shloka 5.16

ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मनः । तेषामादित्यवज्ज्ञानं प्रकाशयति तत्परम् ॥५-१६॥

पदच्छेद

ज्ञानेनjñānenaतुtuतत्tatअज्ञानम्ajñānamयेषाम्yeṣāmनाशितम्nāśitamआत्मनःātmanaḥतेषाम्teṣāmआदित्यवत्ādityavatज्ञानम्jñānamप्रकाशयतिprakāśayatiतत्tatपरम्param

अन्वय

येषाम् आत्मनः तत् अज्ञानम् ज्ञानेन नाशितम् [अस्ति], तेषाम् ज्ञानम् आदित्यवत् तत् परम् प्रकाशयति ।

Shloka 5.17

तद्‌बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः । गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥५-१७॥

पदच्छेद

तद्बुद्धयःtadbuddhayaḥतदात्मानःtadātmānaḥतन्निष्ठाःtanniṣṭhāḥतत्परायणाःtatparāyaṇāḥगच्छन्तिgacchantiअपुनरावृत्तिम्apunarāvṛttimज्ञान-निर्धूत-कल्मषाःjñāna-nirdhūta-kalmaṣāḥ

अन्वय

तद्बुद्धयः तदात्मानः तन्निष्ठाः तत्परायणाः ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः [जनाः] अपुनरावृत्तिम् गच्छन्ति ।

Shloka 5.18

विद्याविनयसंपन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि । शुनि चैव श्वपाके च पण्डिताः समदर्शिनः ॥५-१८॥

पदच्छेद

विद्या-विनय-संपन्नेvidyā-vinaya-saṃpanneब्राह्मणेbrāhmaṇeगविgaviहस्तिनिhastiniशुनिśuniचcaएवevaश्वपाकेśvapākeचcaपण्डिताःpaṇḍitāḥसम-दर्शिनःsama-darśinaḥ

अन्वय

पण्डिताः विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे, गवि, हस्तिनि, शुनि च एव श्वपाके च समदर्शिनः [सन्ति] ।

Shloka 5.19

इहैव तैर्जितः सर्गो येषां साम्ये स्थितं मनः । निर्दोषं हि समं ब्रह्म तस्माद्ब्रह्मणि ते स्थिताः ॥५-१९॥

पदच्छेद

इहihaएवevaतैःtaiḥजितःjitaḥसर्गःsargaḥयेषाम्yeṣāmसाम्येsāmyeस्थितम्sthitamमनःmanaḥनिर्दोषम्nirdoṣamहिhiसमम्samamब्रह्मbrahmaतस्मात्tasmātब्रह्मणिbrahmaṇiतेteस्थिताःsthitāḥ

अन्वय

येषाम् मनः साम्ये स्थितम् [अस्ति], तैः इह एव सर्गः जितः [अस्ति] । हि ब्रह्म निर्दोषम् समम् [अस्ति]; तस्मात् ते ब्रह्मणि स्थिताः [सन्ति] ।

Shloka 5.20

न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम् । स्थिरबुद्धिरसंमूढो ब्रह्मविद्ब्रह्मणि स्थितः ॥५-२०॥

पदच्छेद

नnaप्रहृष्येत्prahṛṣyetप्रियम्priyamप्राप्यprāpyaनnaउद्विजेत्udvijetप्राप्यprāpyaचcaअप्रियम्apriyamस्थिर-बुद्धिःsthira-buddhiḥअसंमूढःasaṃmūḍhaḥब्रह्म-वित्brahma-vitब्रह्मणिbrahmaṇiस्थितःsthitaḥ

अन्वय

स्थिरबुद्धिः असम्मूढः ब्रह्मवित् ब्रह्मणि स्थितः [जनः] प्रियम् प्राप्य न प्रहृष्येत्, अप्रियम् च प्राप्य न उद्विजेत् ।

Shloka 5.21

बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत् सुखम् । स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥५-२१॥

पदच्छेद

बाह्य-स्पर्शेषुbāhya-sparśeṣuअसक्तात्माasaktātmāविन्दतिvindatiआत्मनिātmaniयत्yatसुखम्sukhamसःsaḥब्रह्म-योग-युक्त-आत्माbrahma-yoga-yukta-ātmāसुखम्sukhamअक्षयम्akṣayamअश्नुतेaśnute

अन्वय

बाह्यस्पर्शेषु असक्तात्मा [जनः] आत्मनि यत् सुखम् [अस्ति तत्] विन्दति । सः ब्रह्मयोगयुक्तात्मा अक्षयम् सुखम् अश्नुते ।

Shloka 5.22

ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते । आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥५-२२॥

पदच्छेद

येyeहिhiसंस्पर्शजाःsaṃsparśajāḥभोगाःbhogāḥदुःख-योनयःduḥkha-yonayaḥएवevaतेteआदि-अन्तवन्तःādi-antavantaḥकौन्तेयkaunteyaनnaतेषुteṣuरमतेramateबुधःbudhaḥ

अन्वय

कौन्तेय, ये हि संस्पर्शजाः भोगाः [सन्ति], ते दुःखयोनयः एव आद्यन्तवन्तः [सन्ति] । बुधः तेषु न रमते ।

Shloka 5.23

शक्नोतीहैव यः सोढुं प्राक्शरीरविमोक्षणात् । कामक्रोधोद्भवं वेगं स युक्तः स सुखी नरः ॥५-२३॥

पदच्छेद

शक्नोतिśaknotiइहihaएवevaयःyaḥसोढुम्soḍhumप्राक्prākशरीर-विमोक्षणात्śarīra-vimokṣaṇātकाम-क्रोध-उद्भवम्kāma-krodha-udbhavamवेगम्vegamसःsaḥयुक्तःyuktaḥसःsaḥसुखीsukhīनरःnaraḥ

अन्वय

यः इह एव शरीरविमोक्षणात् प्राक् कामक्रोधोद्भवम् वेगम् सोढुम् शक्नोति, सः युक्तः [अस्ति]; सः सुखी नरः [अस्ति] ।

Shloka 5.24

योऽन्तःसुखोऽन्तरारामस्तथान्तर्ज्योतिरेव यः । स योगी ब्रह्मनिर्वाणं ब्रह्मभूतोऽधिगच्छति ॥५-२४॥

पदच्छेद

यःyaḥअन्तःसुखःantaḥsukhaḥअन्तरारामःantarārāmaḥतथाtathāअन्तर्ज्योतिःantarjyotiḥएवevaयःyaḥसःsaḥयोगीyogīब्रह्म-निर्वाणम्brahma-nirvāṇamब्रह्म-भूतःbrahma-bhūtaḥअधिगच्छतिadhigacchati

अन्वय

यः अन्तःसुखः अन्तरारामः [अस्ति], तथा यः अन्तर्ज्योतिः एव [अस्ति], सः योगी ब्रह्मभूतः [सन्] ब्रह्मनिर्वाणम् अधिगच्छति ।

Shloka 5.25

लभन्ते ब्रह्मनिर्वाणमृषयः क्षीणकल्मषाः । छिन्नद्वैधा यतात्मानः सर्वभूतहिते रताः ॥५-२५॥

पदच्छेद

लभन्तेlabhanteब्रह्म-निर्वाणम्brahma-nirvāṇamऋषयःṛṣayaḥक्षीण-कल्मषाःkṣīṇa-kalmaṣāḥछिन्न-द्वैधाःchinna-dvaidhāḥयतात्मानःyatātmānaḥसर्व-भूत-हितेsarva-bhūta-hiteरताःratāḥ

अन्वय

क्षीणकल्मषाः छिन्नद्वैधाः यतात्मानः सर्वभूतहिते रताः ऋषयः ब्रह्मनिर्वाणम् लभन्ते ।

Shloka 5.26

कामक्रोधवियुक्तानां यतीनां यतचेतसाम् । अभितो ब्रह्मनिर्वाणं वर्तते विदितात्मनाम् ॥५-२६॥

पदच्छेद

काम-क्रोध-वियुक्तानाम्kāma-krodha-viyuktānāmयतीनाम्yatīnāmयत-चेतसाम्yata-cetasāmअभितःabhitaḥब्रह्म-निर्वाणम्brahma-nirvāṇamवर्ततेvartateविदितात्मनाम्viditātmanām

अन्वय

कामक्रोधवियुक्तानाम् यतचेतसाम् विदितात्मनाम् यतीनाम् ब्रह्मनिर्वाणम् अभितः वर्तते ।

Shloka 5.27

स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः । प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥५-२७॥

पदच्छेद

स्पर्शान्sparśānकृत्वाkṛtvāबहिःbahiḥबाह्यान्bāhyānचक्षुःcakṣuḥचcaएवevaअन्तरेantareभ्रुवोःbhruvoḥप्राण-अपानौprāṇa-apānauसमौsamauकृत्वाkṛtvāनासा-अभ्यन्तर-चारिणौnāsā-abhyantara-cāriṇau

अन्वय

बाह्यान् स्पर्शान् बहिः कृत्वा, चक्षुः च एव भ्रुवोः अन्तरे [कृत्वा], नासाभ्यन्तरचारिणौ प्राणापानौ समौ कृत्वा, [यतेन्द्रियमनोबुद्धिः मोक्षपरायणः विगतेच्छाभयक्रोधः यः मुनिः अस्ति, सः सदा मुक्तः एव अस्ति] ।

Shloka 5.28

यतेन्द्रियमनोबुद्धिर्मुनिर्मोक्षपरायणः । विगतेच्छाभयक्रोधो यः सदा मुक्त एव सः ॥५-२८॥

पदच्छेद

यत-इन्द्रिय-मनस्-बुद्धिःyata-indriya-manas-buddhiḥमुनिःmuniḥमोक्ष-परायणःmokṣa-parāyaṇaḥविगत-इच्छा-भय-क्रोधःvigata-icchā-bhaya-krodhaḥयःyaḥसदाsadāमुक्तःmuktaḥएवevaसःsaḥ

अन्वय

[बाह्यान् स्पर्शान् बहिः कृत्वा, चक्षुः भ्रुवोः अन्तरे कृत्वा, नासाभ्यन्तरचारिणौ प्राणापानौ समौ कृत्वा], यः यतेन्द्रियमनोबुद्धिः मोक्षपरायणः विगतेच्छाभयक्रोधः मुनिः [अस्ति], सः सदा मुक्तः एव [अस्ति] ।

Shloka 5.29

भोक्तारं यज्ञतपसां सर्वलोकमहेश्वरम् । सुहृदं सर्वभूतानां ज्ञात्वा मां शान्तिमृच्छति ॥५-२९॥

पदच्छेद

भोक्तारम्bhoktāramयज्ञ-तपसाम्yajña-tapasāmसर्व-लोक-महेश्वरम्sarva-loka-maheśvaramसुहृदम्suhṛdamसर्व-भूतानाम्sarva-bhūtānāmज्ञात्वाjñātvāमाम्māmशान्तिम्śāntimऋच्छतिṛcchati

अन्वय

माम् यज्ञतपसाम् भोक्तारम् सर्वलोकमहेश्वरम् सर्वभूतानाम् सुहृदम् ज्ञात्वा [ज्ञाता] शान्तिम् ऋच्छति ।

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning

प्रसंग

सरल व्याख्या

Context

Simple explanation

पदच्छेद

हिन्दी अर्थ

English meaning