Shloka 5.17
तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः । गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥५-१७॥
पदच्छेद
तद्बुद्धयःtadbuddhayaḥतदात्मानःtadātmānaḥतन्निष्ठाःtanniṣṭhāḥतत्परायणाःtatparāyaṇāḥगच्छन्तिgacchantiअपुनरावृत्तिम्apunarāvṛttimज्ञान-निर्धूत-कल्मषाःjñāna-nirdhūta-kalmaṣāḥ
अन्वय
तद्बुद्धयः तदात्मानः तन्निष्ठाः तत्परायणाः ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः [जनाः] अपुनरावृत्तिम् गच्छन्ति ।
हिन्दी अर्थ
जिनकी बुद्धि और आत्मभाव उसी में हैं, जो उसी में स्थिर और उसी के परायण हैं, वे ज्ञान से दोष धुल जाने पर पुनः लौटने से रहित गति को पहुँचते हैं।
English meaning
With understanding and identity directed to that, established in it and taking it as their highest refuge, they reach a state of no return, their faults cleared away by knowledge.
प्रसंग
कृष्ण अब कर्तापन, स्वभाव और ज्ञान की चर्चा करते हैं। विषय बाहरी कर्म से हटकर उसे समझने की दृष्टि पर आता है।
सरल व्याख्या
बुद्धि, निष्ठा और लक्ष्य का एक दिशा में होना बताया गया है। यह केवल किसी विचार को याद रखने से अधिक व्यापक समर्पण है।
Context
Krishna turns to doership, nature and knowledge, shifting attention from outward action to how it is understood.
Simple explanation
Understanding, commitment and aim are aligned in one direction; this is wider than simply remembering an idea.