Shloka 12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च । निर्ममो निरहंकारः समदुःखसुखः क्षमी ॥१२-१३॥
पदच्छेद
अद्वेष्टाadveṣṭāसर्वभूतानाम्sarvabhūtānāmमैत्रःmaitraḥकरुणःkaruṇaḥएवevaचcaनिर्ममःnirmamaḥनिरहंकारःnirahaṃkāraḥसम-दुःख-सुखःsama-duḥkha-sukhaḥक्षमीkṣamī
अन्वय
सर्वभूतानाम् अद्वेष्टा मैत्रः करुणः एव च निर्ममः निरहंकारः समदुःखसुखः क्षमी [यः सन्तुष्टः सततम् योगी यतात्मा दृढनिश्चयः मयि अर्पितमनोबुद्धिः मद्भक्तः अस्ति, सः मे प्रियः अस्ति] ।
हिन्दी अर्थ
जो किसी प्राणी से द्वेष नहीं करता, सबके प्रति मैत्री और करुणा रखता है, ममता और अहंकार से रहित है, सुख-दुःख में समान और क्षमाशील है—
English meaning
One who hates no being, is friendly and compassionate, is free from possessiveness and ego, remains even in pleasure and pain and is forgiving—
प्रसंग
साधना के विकल्पों के बाद अब कृष्ण प्रिय भक्त के स्वभाव का वर्णन आरंभ करते हैं।
सरल व्याख्या
भक्ति का मूल्यांकन केवल उपासना की विधि से नहीं, दूसरों के प्रति व्यवहार से भी होता है।
Context
After the approaches to practice, Krishna begins describing the character of a dear devotee.
Simple explanation
Devotion is considered through conduct toward others, not only through a method of worship.