Sunday Meditation· Open to Everyone

अध्याय 1 · वल्ली 2

संस्कृत

Passage 2.1

अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेयस्ते उभे नानार्थे पुरुषँ सिनीतः । तयोः श्रेय आददानस्य साधु भवति हीयतेऽर्थाद्य उ प्रेयो वृणीते ॥ १ ॥

पदच्छेद

अन्यत्anyatश्रेयःśreyaḥअन्यत्anyatउतutaएवevaप्रेयःpreyaḥतेteउभेubheनानार्थेnānārtheपुरुषम्puruṣamसिनीतःsinītaḥतयोःtayoḥश्रेयःśreyaḥआददानस्यādadānasyaसाधुsādhuभवतिbhavatiहीयतेhīyateअर्थात्arthātयःyaḥउuप्रेयःpreyaḥवृणीतेvṛṇīte

अन्वय

श्रेयः अन्यत् [अस्ति], प्रेयः उत एव अन्यत् [अस्ति] । ते उभे नानार्थे पुरुषम् सिनीतः । तयोः श्रेयः आददानस्य साधु भवति; यः उ प्रेयः वृणीते, [सः] अर्थात् हीयते ।

Passage 2.2

श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतः तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः । श्रेयो हि धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते प्रेयो मन्दो योगक्षेमाद्वृणीते ॥ २ ॥

पदच्छेद

श्रेयःśreyaḥचcaप्रेयःpreyaḥचcaमनुष्यम्manuṣyamएतःetaḥतौtauसम्परीत्यsamparītyaविविनक्तिvivinaktiधीरःdhīraḥश्रेयःśreyaḥहिhiधीरःdhīraḥअभिabhiप्रेयसःpreyasaḥवृणीतेvṛṇīteप्रेयःpreyaḥमन्दःmandaḥयोगक्षेमात्yogakṣemātवृणीतेvṛṇīte

अन्वय

श्रेयः च प्रेयः च मनुष्यम् एतः । धीरः तौ सम्परीत्य विविनक्ति । धीरः हि प्रेयसः श्रेयः अभि वृणीते; मन्दः योगक्षेमात् प्रेयः वृणीते ।

Passage 2.3

स त्वं प्रियान्प्रियरूपांश्च कामान् अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः । नैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तो यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः ॥ ३ ॥

पदच्छेद

सःsaḥत्वम्tvamप्रियान्priyānप्रियरूपान्priyarūpānचcaकामान्kāmānअभिध्यायन्abhidhyāyanनचिकेतःnaciketaḥअत्यस्राक्षीःatyasrākṣīḥनnaएताम्etāmसृङ्काम्sṛṅkāmवित्तमयीम्vittamayīmअवाप्तःavāptaḥयस्याम्yasyāmमज्जन्तिmajjantiबहवःbahavaḥमनुष्याःmanuṣyāḥ

अन्वय

नचिकेतः, सः त्वम् प्रियान् प्रियरूपान् च कामान् अभिध्यायन् अत्यस्राक्षीः । यस्याम् बहवः मनुष्याः मज्जन्ति, एताम् वित्तमयीम् सृङ्काम् न अवाप्तः [असि] ।

Passage 2.4

दूरमेते विपरीते विषूची अविद्या या च विद्येति ज्ञाता । विद्याभीप्सिनं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवोऽलोलुपन्त ॥ ४ ॥

पदच्छेद

दूरम्dūramएतेeteविपरीतेviparīteविषूचीviṣūcīअविद्याavidyāयाyāचcaविद्याvidyāइतिitiज्ञाताjñātāविद्याभीप्सिनम्vidyābhīpsinamनचिकेतसम्naciketasamमन्येmanyeनnaत्वाtvāकामाःkāmāḥबहवःbahavaḥअलोलुपन्तalolupanta

अन्वय

या अविद्या [इति ज्ञाता], या च विद्या इति ज्ञाता [अस्ति], एते विपरीते विषूची दूरम् [स्तः] । [अहम्] नचिकेतसम् विद्याभीप्सिनम् मन्ये । बहवः कामाः त्वा न अलोलुपन्त ।

Passage 2.5

अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः स्वयं धीराः पण्डितंमन्यमानाः । दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ ५ ॥

पदच्छेद

अविद्यायाम्avidyāyāmअन्तरेantareवर्तमानाःvartamānāḥस्वयम्svayamधीराःdhīrāḥपण्डितम्paṇḍitamमन्यमानाःmanyamānāḥदन्द्रम्यमाणाःdandramyamāṇāḥपरियन्तिpariyantiमूढाःmūḍhāḥअन्धेनandhenaएवevaनीयमानाःnīyamānāḥयथाyathāअन्धाःandhāḥ

अन्वय

अविद्यायाम् अन्तरे वर्तमानाः, स्वयम् धीराः [इति], पण्डितंमन्यमानाः मूढाः दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति, यथा अन्धेन एव नीयमानाः अन्धाः [परियन्ति] ।

Passage 2.6

न साम्परायः प्रतिभाति बालं प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् । अयं लोको नास्ति पर इति मानी पुनः पुनर्वशमापद्यते मे ॥ ६ ॥

पदच्छेद

नnaसाम्परायःsāmparāyaḥप्रतिभातिpratibhātiबालम्bālamप्रमाद्यन्तम्pramādyantamवित्तमोहेनvittamohenaमूढम्mūḍhamअयम्ayamलोकःlokaḥनnaअस्तिastiपरःparaḥइतिitiमानीmānīपुनःpunaḥपुनःpunaḥवशम्vaśamआपद्यतेāpadyateमेme

अन्वय

प्रमाद्यन्तम् वित्तमोहेन मूढम् बालम् साम्परायः न प्रतिभाति । अयम् लोकः [अस्ति], परः न अस्ति इति मानी [बालः] पुनः पुनः मे वशम् आपद्यते ।

Passage 2.7

श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः । आश्चर्यो वक्ता कुशलोऽस्य लब्धा आश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ ७ ॥

पदच्छेद

श्रवणायśravaṇāyaअपिapiबहुभिःbahubhiḥयःyaḥनnaलभ्यःlabhyaḥशृण्वन्तःśṛṇvantaḥअपिapiबहवःbahavaḥयम्yamनnaविद्युःvidyuḥआश्चर्यःāścaryaḥवक्ताvaktāकुशलःkuśalaḥअस्यasyaलब्धाlabdhāआश्चर्यःāścaryaḥज्ञाताjñātāकुशलानुशिष्टःkuśalānuśiṣṭaḥ

अन्वय

यः बहुभिः श्रवणाय अपि न लभ्यः [अस्ति], यम् बहवः शृण्वन्तः अपि न विद्युः, [तस्य] वक्ता आश्चर्यः [अस्ति] । अस्य लब्धा कुशलः [अस्ति]; कुशलानुशिष्टः ज्ञाता आश्चर्यः [अस्ति] ।

Passage 2.8

न नरेणावरेण प्रोक्त एष सुविज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः । अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति अणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ॥ ८ ॥

पदच्छेद

नnaनरेणnareṇaअवरेणavareṇaप्रोक्तःproktaḥएषःeṣaḥसुविज्ञेयःsuvijñeyaḥबहुधाbahudhāचिन्त्यमानःcintyamānaḥअनन्यप्रोक्तेananyaprokteगतिःgatiḥअत्रatraनnaअस्तिastiअणीयान्aṇīyānहिhiअतर्क्यम्atarkyamअणुप्रमाणात्aṇupramāṇāt

अन्वय

अवरेण नरेण प्रोक्तः, बहुधा चिन्त्यमानः एषः न सुविज्ञेयः [अस्ति] । अनन्यप्रोक्ते [अनन्येन आचार्येण प्रोक्ते आत्मनि] अत्र गतिः [अनेकधाचिन्ता] न अस्ति । [एषः आत्मा] हि अणुप्रमाणात् अणीयान् [अस्ति]; अतर्क्यम् [अतर्क्यः इत्यर्थः] [अस्ति] ।

Passage 2.9

नैषा तर्केण मतिरापनेया प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ । यां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि त्वादृङ्नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ॥ ९ ॥

पदच्छेद

नnaएषाeṣāतर्केणtarkeṇaमतिःmatiḥआपनेयाāpaneyāप्रोक्ताproktāअन्येनanyenaएवevaसुज्ञानायsujñānāyaप्रेष्ठpreṣṭhaयाम्yāmत्वम्tvamआपःāpaḥसत्यधृतिःsatyadhṛtiḥबतbataअसिasiत्वादृक्tvādṛkनःnaḥभूयात्bhūyātनचिकेतःnaciketaḥप्रष्टाpraṣṭā

अन्वय

प्रेष्ठ, एषा मतिः तर्केण न आपनेया [अस्ति]; अन्येन एव प्रोक्ता [मतिः] सुज्ञानाय [भवति] । याम् त्वम् आपः, [तस्याम्] सत्यधृतिः असि बत । नचिकेतः, नः त्वादृक् प्रष्टा भूयात् ।

Passage 2.10

जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् । ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥ १० ॥

पदच्छेद

जानामिjānāmiअहम्ahamशेवधिःśevadhiḥइतिitiअनित्यम्anityamनnaहिhiअध्रुवैःadhruvaiḥप्राप्यतेprāpyateहिhiध्रुवम्dhruvamतत्tatततःtataḥमयाmayāनाचिकेतःnāciketaḥचितःcitaḥअग्निःagniḥअनित्यैःanityaiḥद्रव्यैःdravyaiḥप्राप्तवान्prāptavānअस्मिasmiनित्यम्nityam

अन्वय

शेवधिः इति [उक्तः कर्मफलनिधिः] अनित्यम् [अनित्यः इत्यर्थः] [अस्ति इति] अहम् जानामि । तत् ध्रुवम् हि अध्रुवैः न प्राप्यते हि । ततः मया अनित्यैः द्रव्यैः नाचिकेतः अग्निः चितः; [अहम्] नित्यम् [आपेक्षिकम् याम्यम् स्थानम्] प्राप्तवान् अस्मि ।

Passage 2.11

कामस्याप्तिं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम् । स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥ ११ ॥

पदच्छेद

कामस्यkāmasyaआप्तिम्āptimजगतःjagataḥप्रतिष्ठाम्pratiṣṭhāmक्रतोःkratoḥआनन्त्यम्ānantyamअभयस्यabhayasyaपारम्pāramस्तोममहत्stomamahatउरुगायम्urugāyamप्रतिष्ठाम्pratiṣṭhāmदृष्ट्वाdṛṣṭvāधृत्याdhṛtyāधीरःdhīraḥनचिकेतःnaciketaḥअत्यस्राक्षीःatyasrākṣīḥ

अन्वय

नचिकेतः, धीरः [त्वम्] कामस्य आप्तिम्, जगतः प्रतिष्ठाम्, क्रतोः आनन्त्यम्, अभयस्य पारम्, स्तोममहत् उरुगायम् [हैरण्यगर्भम् पदम्], [आत्मनः] प्रतिष्ठाम् दृष्ट्वा धृत्या अत्यस्राक्षीः ।

Passage 2.12

तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् । अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ १२ ॥

पदच्छेद

तम्tamदुर्दर्शम्durdarśamगूढम्gūḍhamअनुप्रविष्टम्anupraviṣṭamगुहाहितम्guhāhitamगह्वरेष्ठम्gahvareṣṭhamपुराणम्purāṇamअध्यात्मयोगाधिगमेनadhyātmayogādhigamenaदेवम्devamमत्वाmatvāधीरःdhīraḥहर्षशोकौharṣaśokauजहातिjahāti

अन्वय

तम् दुर्दर्शम् गूढम् अनुप्रविष्टम् गुहाहितम् गह्वरेष्ठम् पुराणम् देवम् अध्यात्मयोगाधिगमेन मत्वा धीरः हर्षशोकौ जहाति ।

Passage 2.13

एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः प्रवृह्य धर्म्यमणुमेतमाप्य । स मोदते मोदनीयँ हि लब्ध्वा विवृतँ सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥ १३ ॥

पदच्छेद

एतत्etatश्रुत्वाśrutvāसम्परिगृह्यsamparigṛhyaमर्त्यःmartyaḥप्रवृह्यpravṛhyaधर्म्यम्dharmyamअणुम्aṇumएतम्etamआप्यāpyaसःsaḥमोदतेmodateमोदनीयम्modanīyamहिhiलब्ध्वाlabdhvāविवृतम्vivṛtamसद्मsadmaनचिकेतसम्naciketasamमन्येmanye

अन्वय

मर्त्यः एतत् [आत्मतत्त्वम्] श्रुत्वा सम्परिगृह्य धर्म्यम् एतम् अणुम् [आत्मानम् शरीरादेः] प्रवृह्य आप्य, सः मोदते; हि मोदनीयम् [आत्मानम्] लब्ध्वा [मोदते] । [अहम्] नचिकेतसम् [प्रति] सद्म विवृतम् मन्ये ।

Passage 2.14

अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत्पश्यसि तद्वद ॥ १४ ॥

पदच्छेद

अन्यत्रanyatraधर्मात्dharmātअन्यत्रanyatraअधर्मात्adharmātअन्यत्रanyatraअस्मात्asmātकृताकृतात्kṛtākṛtātअन्यत्रanyatraभूतात्bhūtātचcaभव्यात्bhavyātचcaयत्yatतत्tatपश्यसिpaśyasiतत्tatवदvada

अन्वय

यत् धर्मात् अन्यत्र, अधर्मात् अन्यत्र, अस्मात् कृताकृतात् अन्यत्र, भूतात् च भव्यात् च अन्यत्र [अस्ति], तत् [त्वम्] पश्यसि; तत् वद ।

Passage 2.15

सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपाँसि सर्वाणि च यद्वदन्ति । यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदँ संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतत् ॥ १५ ॥

पदच्छेद

सर्वेsarveवेदाःvedāḥयत्yatपदम्padamआमनन्तिāmanantiतपांसिtapāṃsiसर्वाणिsarvāṇiचcaयत्yatवदन्तिvadantiयत्yatइच्छन्तःicchantaḥब्रह्मचर्यम्brahmacaryamचरन्तिcarantiतत्tatतेteपदम्padamसङ्ग्रहेणsaṅgraheṇaब्रवीमिbravīmiओम्omइतिitiएतत्etat

अन्वय

सर्वे वेदाः यत् पदम् आमनन्ति, सर्वाणि तपांसि च यत् वदन्ति, यत् इच्छन्तः ब्रह्मचर्यम् चरन्ति, तत् पदम् ते संग्रहेण ब्रवीमि; ओम् इति एतत् [पदम् अस्ति] ।

Passage 2.16

एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् । एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥ १६ ॥

पदच्छेद

एतत्etatहिhiएवevaअक्षरम्akṣaramब्रह्मbrahmaएतत्etatहिhiएवevaअक्षरम्akṣaramपरम्paramएतत्etatहिhiएवevaअक्षरम्akṣaramज्ञात्वाjñātvāयःyaḥयत्yatइच्छतिicchatiतस्यtasyaतत्tat

अन्वय

एतत् हि एव अक्षरम् ब्रह्म [अस्ति]; एतत् हि एव अक्षरम् परम् [अस्ति] । एतत् हि एव अक्षरम् ज्ञात्वा यः यत् इच्छति, तस्य तत् [भवति] ।

Passage 2.17

एतदालम्बनँ श्रेष्ठमेतदालम्बनं परम् । एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ १७ ॥

पदच्छेद

एतत्etatआलम्बनम्ālambanamश्रेष्ठम्śreṣṭhamएतत्etatआलम्बनम्ālambanamपरम्paramएतत्etatआलम्बनम्ālambanamज्ञात्वाjñātvāब्रह्मलोकेbrahmalokeमहीयतेmahīyate

अन्वय

एतत् आलम्बनम् श्रेष्ठम् [अस्ति]; एतत् आलम्बनम् परम् [अस्ति] । एतत् आलम्बनम् ज्ञात्वा [ज्ञाता] ब्रह्मलोके महीयते ।

Passage 2.18

न जायते म्रियते वा विपश्चिन् नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् । अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ १८ ॥

पदच्छेद

नnaजायतेjāyateम्रियतेmriyateवाvāविपश्चित्vipaścitनnaअयम्ayamकुतश्चित्kutaścitनnaबभूवbabhūvaकश्चित्kaścitअजःajaḥनित्यःnityaḥशाश्वतःśāśvataḥअयम्ayamपुराणःpurāṇaḥनnaहन्यतेhanyateहन्यमानेhanyamāneशरीरेśarīre

अन्वय

विपश्चित् न जायते, [न] म्रियते वा । अयम् कुतश्चित् [कारणान्तरात्] न [बभूव]; [अस्मात् आत्मनः] कश्चित् [अर्थान्तरभूतः] न बभूव । अयम् अजः नित्यः शाश्वतः पुराणः [अस्ति]; शरीरे हन्यमाने [अयम्] न हन्यते ।

Passage 2.19

हन्ता चेन्मन्यते हन्तुँ हतश्चेन्मन्यते हतम् । उभौ तौ न विजानीतो नायँ हन्ति न हन्यते ॥ १९ ॥

पदच्छेद

हन्ताhantāचेत्cetमन्यतेmanyateहन्तुम्hantumहतःhataḥचेत्cetमन्यतेmanyateहतम्hatamउभौubhauतौtauनnaविजानीतःvijānītaḥनnaअयम्ayamहन्तिhantiनnaहन्यतेhanyate

अन्वय

हन्ता चेत् हन्तुम् मन्यते, हतः चेत् हतम् मन्यते, तौ उभौ न विजानीतः । अयम् न हन्ति, न हन्यते ।

Passage 2.20

अणोरणीयान्महतो महीयानात्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् । तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुप्रसादान्महिमानमात्मनः ॥ २० ॥

पदच्छेद

अणोःaṇoḥअणीयान्aṇīyānमहतःmahataḥमहीयान्mahīyānआत्माātmāअस्यasyaजन्तोःjantoḥनिहितःnihitaḥगुहायाम्guhāyāmतम्tamअक्रतुःakratuḥपश्यतिpaśyatiवीतशोकःvītaśokaḥधातुप्रसादात्dhātuprasādātमहिमानम्mahimānamआत्मनःātmanaḥ

अन्वय

अणोः अणीयान्, महतः महीयान् आत्मा अस्य जन्तोः गुहायाम् निहितः [अस्ति] । अक्रतुः [जन्तुः] धातुप्रसादात् आत्मनः तम् महिमानम् पश्यति; [ततः] वीतशोकः [भवति] ।

Passage 2.21

आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः । कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ २१ ॥

पदच्छेद

आसीनःāsīnaḥदूरम्dūramव्रजतिvrajatiशयानःśayānaḥयातिyātiसर्वतःsarvataḥकःkaḥतम्tamमदामदम्madāmadamदेवम्devamमत्matअन्यःanyaḥज्ञातुम्jñātumअर्हतिarhati

अन्वय

[आत्मा] आसीनः दूरम् व्रजति; शयानः सर्वतः याति । मत् अन्यः कः तम् मदामदम् देवम् ज्ञातुम् अर्हति?

Passage 2.22

अशरीरँ शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् । महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २२ ॥

पदच्छेद

अशरीरम्aśarīramशरीरेषुśarīreṣuअनवस्थेषुanavastheṣuअवस्थितम्avasthitamमहान्तम्mahāntamविभुम्vibhumआत्मानम्ātmānamमत्वाmatvāधीरःdhīraḥनnaशोचतिśocati

अन्वय

अनवस्थेषु शरीरेषु अवस्थितम् अशरीरम् महान्तम् विभुम् आत्मानम् मत्वा धीरः न शोचति ।

Passage 2.23

नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो न मेधया न बहुना श्रुतेन । यमेवैष वृणुते तेन लभ्यः तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूँ स्वाम् ॥ २३ ॥

पदच्छेद

नnaअयम्ayamआत्माātmāप्रवचनेनpravacanenaलभ्यःlabhyaḥनnaमेधयाmedhayāनnaबहुनाbahunāश्रुतेनśrutenaयम्yamएवevaएषःeṣaḥवृणुतेvṛṇuteतेनtenaलभ्यःlabhyaḥतस्यtasyaएषःeṣaḥआत्माātmāविवृणुतेvivṛṇuteतनूम्tanūmस्वाम्svām

अन्वय

अयम् आत्मा प्रवचनेन न लभ्यः [अस्ति], मेधया न [लभ्यः], बहुना श्रुतेन न [लभ्यः] । एषः [साधकः] यम् एव [स्वात्मानम्] वृणुते, तेन [वरित्रा आत्मना] [अयम् आत्मा] लभ्यः [अस्ति] । तस्य [आत्मकामस्य] एषः आत्मा स्वाम् तनूम् विवृणुते ।

Passage 2.24

नाविरतो दुश्चरितान्नाशान्तो नासमाहितः । नाशान्तमानसो वाऽपि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात् ॥ २४ ॥

पदच्छेद

नnaअविरतःavirataḥदुश्चरितात्duścaritātनnaअशान्तःaśāntaḥनnaअसमाहितःasamāhitaḥनnaअशान्तमानसःaśāntamānasaḥवाvāअपिapiप्रज्ञानेनprajñānenaएनम्enamआप्नुयात्āpnuyāt

अन्वय

दुश्चरितात् अविरतः, अशान्तः, असमाहितः, अशान्तमानसः वा अपि [जनः] प्रज्ञानेन एनम् न आप्नुयात् ।

Passage 2.25

यस्य ब्रह्म च क्षत्रं च उभे भवत ओदनः । मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः ॥ २५ ॥

पदच्छेद

यस्यyasyaब्रह्मbrahmaचcaक्षत्रम्kṣatramचcaउभेubheभवतःbhavataḥओदनःodanaḥमृत्युःmṛtyuḥयस्यyasyaउपसेचनम्upasecanamकःkaḥइत्थाitthāवेदvedaयत्रyatraसःsaḥ

अन्वय

यस्य ब्रह्म च क्षत्रम् च उभे ओदनः भवतः, यस्य मृत्युः उपसेचनम् [अस्ति], सः यत्र [अस्ति], [तत्] इत्था कः वेद?

Text settings

Paper color

Read mode

Hide menus for a clear reading page.

Sections

Passages · अध्याय 1 · वल्ली 2

Read the whole section →